Haptonomie is de leidraad in mijn begeleidingen, zowel bij stevig ouderschap als bij de zelfzorg sessies. Als verloskundige werk ik op haptonomische basis. Hieronder geef ik uitleg over haptonomie en communiceren.

 

Haptonomie is afgeleid van het Griekse woord hapsis wat ‘tast’ of ’aanraken’ betekent.

Haptonomie wordt ook 'de leer van de tast of het aanraken' genoemd. Door middel van een aanraking, kun je geraakt worden. Dit doet iets met je gevoel. Daarom wordt de haptonomie ook wel de taal van het voelen genoemd. De grondlegger van deze theorie is Frans Veldman. sr. 


Je spreekt deze taal wanneer je aanraakt of (aan)geraakt wordt: Je komt gevoelsmatig in contact met elkaar. De beleving van beiden wordt aangesproken. Wat je met woorden niet kunt zeggen, kun je wel laten voelen.

Volwassenen zijn meer met woorden gaan communiceren en het hoofd is mee gaan doen. Daarmee is het beleven van het voelen op de achtergrond geraakt. Haptonomie brengt je weer bij je gevoel.

Een barende vrouw bevalt niet met haar hoofd, haar lichaam doet het werk: zij spreekt met haar lichaamstaal en daarmee communiceer ik. Soms met behulp van woorden en het hoofd (mindset), meestal via de aanraking. Zo integreer ik haptonomie in de verloskunde.
 
Haptonomie is verder het (her)ontdekken van hoe je zelf in het leven staat.
Kortom even stilstaan bij hoe het nu is voor jou. Niet het verleden, niet de toekomst maar het heden: hoe is het nú met je? Hierop zijn de zelfzorgsessies gericht.
 
Baby’s luisteren niet naar woorden. Zij voelen en begrijpen de aanraking. De taal van het voelen is dé taal van het kind in de moederschoot. Er worden gevoelsherinneringen opgeslagen, geen gedachten. Dit is met náme de manier van communiceren met zijn buitenwereld. Hierop is de  haptonomische zwangerschapsbegeleiding  'stevig ouderschap' gericht.
 
 
 
Samen verkennen, herkennen, erkennen , ontdekken, bevestigen en spelen met de baby in de buik omdat hij/zij er al is.