 | |||
 |
Haptonomie is afgeleid van het Griekse woord hapsis wat ‘tast’ / ’aanraken’ betekent. Haptonomie wordt ook 'de leer van de tast/ het aanraken' genoemd. Door middel van een aanraking, kun je geraakt worden. Dit doet iets met je gevoel. Daarom wordt de haptonomie ook wel de taal van het voelen genoemd. Je spreekt deze taal dus wanneer je aanraakt of aangeraakt wordt: Je komt gevoelsmatig in contact met elkaar. De beleving van beiden wordt aangesproken. Wat je met woorden niet kunt zeggen, kun je wel laten voelen. Volwassenen zijn meer met woorden gaan communiceren en daarmee is het beleven van het voelen op de achtergrond geraakt. Haptonomie brengt je weer bij je gevoel.
Haptonomie is verder het (her)ontdekken van hoe je zelf in het leven staat. Niet je status, je beroep en je aanzien maar wat belééf je bij wat je doet? Hoe vind je iets/het?
Hoe reageer je op de mensen om je heen (jouw buitenwereld) en waarom zo?
Hoe ga je om met problemen die op je pad komen?
Hoe sta je in contact met jezelf en met je naasten?
Kortom even stilstaan bij hoe het nu is voor jou. Niet het verleden, niet de toekomst maar het heden.
Je mag (weer) vertrouwen op je gevoel.
Baby’s kunnen nog niet luisteren naar woorden. Zij voelen en begrijpen de aanraking. De taal van het voelen is dé taal van het kind in de moederschoot. Dit is met náme de manier van communiceren met zijn buitenwereld. Hierop is de begeleiding gericht.
|
||